كتاب حدود ده فايده از اين فوائد را يادآور مىشوند كه عبارتند از : فايدهء نخستين : چه در مسائل اعتقادى و چه در مسائل عملى و فقهى برخى از امور را عقل استقلالا درك مىنمايد و جزء مستقلات عقليه هستند از قبيل وجود بارى تعالى و قدرت و علم حق و . . . در اعتقادات و از قبيل حسن و عدل و احسان و قبح ظلم و اسائه و . . . در فروعات و پاره‌اى از امور از حيطهء ادراكات عقلى بيرون است و عقل بشر بدون استعانت از شرع هرگز قادر نيست كه آنها را بشناسد فى المثل در اعتقادات مسأله معاد جسمانى ، مسأله معراج جسمانى و . . . مدرك به ادراك عقل نيستند و نيز در شرايع و فروعات بخش اعظم آن با عقل قابل درك نيست مثلا نماز با همهء شرائط و اجزاء و آداب واجب و مستحبى كه دارد از طرف شارع بايد تبيين شود و گرنه كميت عقل در اين امور مىلنگد و هكذا در باب روزه - حج و . . . با اينكه آن همه مصالح فردى و اجتماعى بر اين واجبات مترتب است حال مىگوئيم : در قسمت اوّل يعنى مستقلات عقليه راهنمائيهاى پيامبران معاضد و مؤكد حكم عقل است و اى چه بسا كسانى با ادراك عقلى تنها قانع نباشند و ليكن با بيان انبياء تسليم مىشوند و در برابر آن گردن مىنهند . و در بخش دوّم يعنى غير مستقلات عقليه احكام انبياء مؤسس بوده و راهنماى بشر به سوى سعادت مىباشد درحالىكه بدون انبياء اين امور مصلحت‌آميز و يا مفسده‌انگيز هرگز شناخته نمىشد . فائده دوّم : بعثت انبياء سبب مىگردد كه جامعه بشرى از اضطراب و وحشت درونى نجات يافته و به اطمينان و آرامش خاطر در تمام افعال و تروك راه يابد . بيان مطلب : ابتدا دو مثال خارجى مىزنيم :